Mammà
di Raffaele de Seneen
(Accaparrète – Si ricomincia) Rìre che l’ùcchije quànne ‘i dàche ‘a ciucculàte, è cannarùte de bescòtte e de gelàte, ‘sta criatùre che mo’ tòcche già i cìnd’ànne n’avrà lavàte pannulìne quànn’ije stève ìnde a’ ‘mbasciànne! I fainèlle, i fìche sècche, ‘a ‘ndrìte ‘e tìmbe sùije, i caramèlle lustràte, ’na sc’kàppe de cupète da Madònne d’Incurnàte. Ije so’stàte cchiù affurtunàte: l’òve sbattùte, u’ turtanìlle, ‘a cutugnàte.
“Màgne ch’è crèsce!” Me decève ògne matìne, ‘a zùppe ‘u làtte prònte sòpe o’ tàvele ‘a cucìne. E dòpe cìnde si ripigghjie n’ata vòne a ùne: ‘a pupatèlle de zucchere pi’ delùre ‘ncùrpe, u’ pànecuttìlle ca’ frònne du laùre, u’ semulìne, ’a scòrze ‘u pàne p’annussà i gengìve, ‘i mellechèlle de pàne a ùne a ùne, evògghije p’arruà ‘e maccarùne! Facìme ‘u scàgne cùme a San Guglièlme e Pellegrìne: ije fàzze ‘a màmme, e tu fa ‘a bammìne
28 - ottobre - 2014